Ariljska čitaonica . Mih. Gudurić, Rad. Milovanović i njihovi istomišljenici, ustanovili su u Arilju čitaonicu sa knjižnicom. Pravila o ovome data su nadležnom na odobrenje. Pokretači su ovakve jedne nužne i korisne prosvetne ustanove iz reda zemljoradničkog i zanatlijskog i većina mladića koji šire načela socijaldemokratska. Ovom ustanovom budiće svest Radnog Naroda. Tu će se omladina iz ariljske okoline upoznati sa pravima i dužnostima građanskim. Svoju okolinu izbavljaće iz političkih zabluda i upoznaće je s najuzvišenijim čovečanskim načelima, načelima socijalizma. Jer u ostvarenju tog načela, spas je sviju nas. Dole sa birokratskim i ćiftinskim liberalizmom, naprednjačkim konzervatizmom i gospodskim vlasničkim radikalizmom. I kličem im: živeli pokretači ariljske čitaonice. Ispod Grdovića

Prvi pomen čitaonoce, Socijaldemokrat br. 21, 10. septembar 1895. god.

«Učenici najvredniji čitaoci u Narodnoj biblioteci u Arilju»
Narodna biblioteka u Arilju raspolaže sa 2.532 odabrane knjige. U prvom polugođu ove godine 412 čitalaca pročitali su 1.431 knjigu. Najviše se čitala beletristika, a najvredniji i najuredniji čitaoci su učenici Osmogodišnje škole u Arilju i omladinci iz susednih sela. Među njima je veliki broj onih koji zaslužuju svaku pohvalu, kako zbog interesovanja za čitanjem tako i zbog čuvanja i urednog vraćanja knjiga Biblioteci. U ovome se ističu Bogoljub Vasiljević, Bratislav Puzić, Mira Aleksić i Jovo Simović iz Arilja, Dragan Šaponjić iz Dragojevca i Novica Topalović iz Bogojevića, a od ariljskih domaćica Cana Baštovanović.
Mali Jovo Simović, učenik je trećeg razreda Osmogodišnje škole, a za šest meseci ove godine pročitao je dvadeset i šest knjiga, između kojih i romane «Daleko je sunce» i «Tri musketara».
Biblioteka je smeštena u zgradi u kojoj je 1941. godine zasedao prvi Narodnooslobodilački odbor Sreza ariljskog i ima dovoljno prostorija, ali u toku ove godine Narodni odbor opštine nije imao sredstava, knjižni fond nije obnovljen, mada je iz štampe izašlo novih knjiga (kao «Pukovnik Apis» i druge) za koje se čitaoci interesuju.
Dušan B. (prezime je nečitko)

Vesti , 30. avgust 1956. god.

«Šta čitaju Ariljci?»

(...) Gradska biblioteka ima vrlo lepu čitaonicu sa dvadeset sedišta, kao i četiri šahovske garniture, «Ne ljuti se, čoveče», a prima listove «Borbu», «Sport i svet» i «Politikin zabavnik». Kada znamo da biblioteka samo životari od svoje članarine koja iznosi po 130 dinara godišnje, od koje sume je u prošloj godini kupljeno 132 knjige, neki sitan inventar, plaćanje održavanja čistoće i dr, ovim ipak možemo biti zadovoljni. Ako pogledamo listu najčitanijih pisaca, videćemo da se na čelu liste nalazi Mopasan i naš književnik Stevan Jakovljević, zatim Remark, Karl Maj, Ćosić i Branko Ćopić. Najviše se čitaju zabavni romani, a čitaoci su najvećim delom đaci, omladina i žene, dok su njihovi supruzi izgleda prezauzeti sa bilijarom. U ovoj godini biblioteka će nabaviti više knjiga nego u prošloj godini, kao i radio-aparat, a očekuje se i veće razumevanje i pomoć Narodnog odbora opštine.
(inicijali autora ovog teksta su nečitki)

Vesti, 30. avgust, 1956. godine

«Niče nova biblioteka»

(...)Uoči novogodišnjih praznika krenuli su i radovi na izgradnji gradske biblioteke, koja odavno nedostaje ovoj sredini. Zajedničkim novcem Skupštine opštine Arilje, norveške ambasade, a očekuje se pomoć i Ministarstva kulture, u istorijskom jezgru Arilja naspram porte crkve S. Ahilija, preuređuje se jedan objekat, od 160 kvadrata, u modernu biblioteku.(...)